خیمه به یاران امید می دهد، به کودکان پناه می دهد، آرامش بخش بی بی زینب سلام الله علیها در مقابل دشمنان بدسیرت و نفهم؛ خیمه می داند که بچه ها به یک سایه بانی محتاج اند تا به استراحت ادامه بدهند! و همچنین سعی می کند مکان خوبی را برای آنان تدارک ببیند؛ چراکه بعدها این موقعیت راحت، تبدیل به ترس و وحشت و خاموشی خواهد شد! و نیز به خوبی درک می کند که خودش هم مفری از آتش ندارد و در غم ارباب خیمه ها باید بسوزد.
خیمه غریب است و نیز صاحب خیام هم. ظاهرش با باطنش یکی است. اگر ظاهرش بسوزد، باطن هم عدمی خواهد شد. خیمه نقش پناهگاه ظاهری از دید مستقیم به نوامیس اهل بیت علیهم السلام و دیگر همراهان ایشان را دارد و این پوشش، باعث حفظ حیا و عفت دین و مردانگی مردان خداست. نقش حفظ حجاب را در طول این مدت قلیل به عهده گرفته و تا آخرین دقایقی که پابرجاست، خوب از این وظیفه فائق می آید.
از میان خیمه های زمین گیر در أرض کربلا، عجب جایگاهی دارد خیمه ارباب... چه سخنانی رد و بدل می شود در آن خیمه عظیم الشأن... چه گفتگو هایی بین خواهر و برادر به میان می آید... چه شب هایی که خیمه ارباب شاهد نفس کشیدن های فرزندان امام المتقین علیه السلام است... از کجا معلوم؟ شاید روزی همین جا قبله گاه اهل معرفت به مقام شامخ حضرت حسین بن علی علیهماالسلام باشد... شاید همین خیمه روزی معروف به شش گوشه گردد... خدا بهتر می داند.
خیمه حبیب و دیگر دوستان امام علیه السلام فضای صحبت درباره سبقت گرفتن است از بنی هاشم؛ هم از جهت شهادت و هم از جهت رفتن به کارزار... (مبادا احدی از بنی هاشم بخواهد زودتر از حبیب و مسلم بن عوسجه و جون و سعید بن عبدالله و... به میدان برود..)
اما خیمه و علمدار...!!
خیمه می داند که علمداری می خواهد که حامیش باشد. علمدار، مایه قوت و استحکام بیشتر خیمه خواهد بود... علمدار و خیمه دوشادوش هم از اهل خیام مراقبت می کنند... اما خیمه تا کی می تواند با علمدار پابرجا بماند؟! آن موقع که عمود آهنین، امید خیمه و خیمه نشینان را نا امید می کند، خیمه را چه حالی است؟! خیمه باید ندای ای اهل حرم میر و علمدار نیامد را زودتر از دیگران به یاد سپارد...
خیمه باید این آمادگی را داشته باشد که بدون علمدار هم بتواند به یاری بچه ها بشتابد و بتواند یاور خوبی برای آنان به شمار آید.
بعد از این همه سختی که به سر خیمه آمد، در غم ارباب شهید شد و شهادت داد که امام حسین علیه السلام و یارانش غریبانه به شهادت رسیدند
